لحظه دست کردن حلقه ها ناب ترین لحظه این 3 سال و 2 ماه و 1 روز بود !

سر یه سری برنامه های الکی پلکی هم اعصابمون به هم ریخته هم کلافه شدیم .

خسته شدم از حرف و حدیث !

دوست جونا ممنون از همه ابراز احساس ها و محبتاتون .

پنج شنبه ای علی جونم مهمون داشت و قرار بود چند تا از دوستاش با خانوماشون که قبلا هم ما رفته بودیم خونه هاشون بیان اونجا .

منم برای شام لازانیا و سوپ شیر درست کردم به همراه برنج که علی آقا زحمت جوجه کباب کنارش رو کشید به علاوه سالاد و ترشی و ماست و خیار و .....

جای همگی خالی خیلی خوش گذشت و همه چیز عالی بود . علی جون هم چند بار از من تشکر کرد . منم اون شب پیراهنی رو که خواهرش برام سوغات آورده بود پوشیده بودم که خدایی هم خوشگل بود و هم خیلی به من میومد ، علی جونم هم اعتراف کرد که من خوشگل شدم !

روز جمعه هم با خونواده علی جون گذروندیم .

صبح امروز هم علی گفت که مامانش گفته اگه میخوائیم در راستای یکی شدن قدمی برداریم تا پیش از رفتن خواهرش این کار رو انجام بدیم .

صبح هم دوتایی در همین راستا شناسنامه به دست راه افتادیم دنبال یه محضر خونه برای گرفتن برگه ازمایش .

وای تمام راه پاهام سست شده بود و رمق نداشتم ، یه جور خوشحالی با نگرانی و اضطراب توام شده بود و تا به خودم میومدم همه چیز رو به خدا واگذار میکردم تا بهترین ها رو برامون رقم بزنه .

زمانی که تو محضر خونه نشسته بودیم تا برگه آزمایشگاهمون آماده بشه ، همش پیش خودم می گفتم یعنی همه انتظارام تموم شد ؟ همه دلنگرانی هایی که از دوری علی جونم داشتم ، تموم شد ؟ ایا لحظه به آرامش رسیدنم کنار علی فرا رسیده ؟ من و علی جونم می تونیم همراه خوبی برای یه زندگی مشترک برای هم باشیم ؟می تونم خیلی بیشتر از این چیزی که الان هست کمک حالش باشم و یه همراه خوب برای زندگیش باشم ؟.....

خلاصه که دوست جونا همچنان نیازمند یاری سبزتان هستم ، منو از دعا فراموش نکنین .