مشاهده صحنه فوتش مدام مثه فیلم میاد جلوی چشمم .

برای لحظاتی بی اونکه متوجه اطرافم باشم به جایی خیره می مونم و بعد به خودم میام .

فکر می کنم به راستی زندگی چیست ؟ بین بودن و نبودن تنها لحظه ای و دمی فاصله است .

دیروز از خودم جمله های ادبی در می کردم و تو مسنجر برای علی جون می فرستادم : روزها با شتاب ما رو به پایان سال و آغاز سالی دیگر نزدیک می کنند و غافل از اینکه برخی گوی سبقت را از زمان ربوده و در رفتن ابدی عجله دارند .

به این فکرمیکنم که همه انسانها همانطور که یه روز اومده اند ، یه روز هم رفتنی هستند اما چگونه بودن و چگونه رفتن مهمترین مسئله ای است که باید به آن پرداخته شود .

دیشب انقدر تو بد خوابی دندونهامو روی هم فشار داده بودم که صبح همه دهنم درد می کرد . همش به فکر مادر و همسر این آقا هستم که فوت شده .

می گن روح آدمایی که خودکشی می کنن تا زمانی که خدا براشون عمر مقدر کرده تو برزخ می مونه و تازه بعد از اون مدت مثه بقیه اموات می شن . نمیدونم فقط از خدا می خوام که روح این بنده اش رو مورد لطف خودش قرار بده .

این روزا همش فکرم به خوب بودنه و به ندیدن بدیها . به اینکه اینقدر خوب و مهربون باشم که بعد رفتنم به خوبی ازم یاد بشه . نمی خوام به این فکر کنم که دیگران خوبی ها و مهربونی های منو حماقت فرض میکنن یا هر چیز دیگه ، می خوام خوب باشم اون چیزی که دلم به خوبی گواهی می ده عمل کنم .

خدایا کمک کن که بتونم به بدیهایی که احتمال داره از وجودم سر بزنه غلبه کنم .

خدایا به همه بنده ها یاد بده که برای همیشه خوب بودن اهمیتی به حرف اطرافیان ندن .

خدایا خودت راه بهتر بودن و خوب بودن همیشگی رو سر راهمون قرار بده .

دوست جونا مراقب خودتون باشین