بعد از ظهر گرم 9 تیر 84  پس از یه آشنایی دورادور حدود 2 سال  با علی موقعی که برای شنیدن درد دلهاش   باهاش قرار گذاشتم ، نمی دونستم تو 9 تیر 86 میشه همه دنیای مونی .

قصه مونی و علی از اونجایی شروع شد که خواستم به عنوان یه آشنا و یه دوست خیلی دور پای درد دلش بشینم و اون  از روزهایی که یه نفر با ادعای دوست داشتن بدترین بلا رو سرش در آورده برام تعریف کنه .

اول فکر می کردم شاید این درد و دل تلفنی باشه ، اما علی ازم دعوت کرد که با هم بریم بیرون و من که تو دربایستی مونده بودم قبول کردم .

با کلی رودربایستی خیلی جمع و جور تو ماشینش نشستم و رفتیم تو یه کافی شاپ دنج نشستیم به تعریف شاید حدود 2 ساعت اونجا من حرفای علی رو شنیدم و تو دلم براش غصه خوردم . ازاونجایی که نمی شه تو این کافی شاپا زیاد نشست با هم رفتیم و تو یه پارک تا هم پیاده روی کنیم ، هم صحبت .

خلاصه تا حدودای ساعت 9 شب باعلی بودم .

بعد از اون روز دیگه تلفنای علی شروع شد و من واقعا تو این باغا نبودم . شخصیت علی رو همیشه تحسین می کردم اما هیچ موقع فکر نمی کردم که به عنوان پارتنر کنارش قرار بگیرم .

انگار سرنوشت و اونکه تمام امور مارو رقم می زنه چیز دیگه ای فراتر از ذهنیات من نوشته بود .

روز به روز تماسهای من و علی و مدت زمان صحبت کردنمون بیشتر و بیشتر شد . 90 % حرفامون هم به درد دل و ماجراهای علی مربوط می شد . منم سعی می کردم به عنوان یه دوست و کسی که ماجرا رو از دور می بینه بهش کمک و راهنمایی کنم .

خدا می دونه که تمام اون مدت حتی برای یه لحظه فکر نمی کردم که وارد زندگی علی بشم و واقعاً چون حس احترام هیچ احساس دیگه ای هم بهش نداشتم .

خیلی اوقات بعد ازظهرها رو با هم می گذروندیم و علی تخته گاز می رفت لشکرک ، تو ماشین هم مدام آلبوم آخر مهستی روگوش می دادیم و اونجا هم کلی انبه بستنی و قلیون و ماهی می زدیم تو رگ .

مونی دیگه حسابی قاطی ماجراهای علی شده بود و حسابی نقش یه سنگ صبور رو براش بازی می کرد . دلش بی طاقت همه لحظه هایی بود که باید در دادگاه حاضر می شد و به جرم بی گناهی مورد سوال جواب قرار می گرفت .

مونی روزایی که علی با وکیل قرار داشت کارش نذر و نیاز بود تا مشکل علی زودترحل شه و دوباره روی آرامش ببینه . تو تموم اون روزا میگفت علت اینکه خواستم با تو درد دل کنم این بود که چهره آرومت یه جور آرامش خاص بهم می ده و من راحت می تونم حرف بزنم .

خیلی دلم از اون آدمی که ادعای دوست داشتن چندساله علی رو هنوز هم داره خونه ، مگه می شه آدم به کسی که دوست داره خیانت کنه .

بگذریم نمی خوام تو این پست غیر از خودمو و علی از کس دیگه ای حرف بزنم . چون 9 تیر متعلق به مونی و علی است .

روزهای  گرم تابستون یکی پس از دیگری گذشت .آخرای تابستون بود که علی باید دنبال خونه می گشت و من همراهیش می کردم . تا بالاخره یه جای نسبتا مناسب پیدا کرد و قرار شد که اسباب کشی کنه .

به اتفاق خونوادش اسبابهایی که واسش مونده بود رو برده بود و اونا یه کم مرتب کردن واسش ، اما بیشتر کار رو با هم انجام دادیم از خرید پرده گرفته تا یخچال و چیدن کمدها .

واپسین روزای شهریور مونی دید که یه دل نه 100 دل علاقه مند علی شده  . وای که هیچ موقع لحظه اش رو فراموش نمی کنم که چه جوری به تپش قلب افتادم

 از اون به بعد همش بهش فکر می کردم ، دلم می خواست بیشترین وقتمو باهاش بگذرونم ( اما بازم نه به شدت الان که دیونه می شم از دوریش )

دیگه علی شد ، علی جون زندگی مونی !

اینم یه خلاصه از آشنایی من و علی جونم تو سالگرد آشناییمون!

علی جونم 9 تیرمون مبارک !

 امیدوارم ثمین این پست رو بخونه که ازم در این رابطه سوال پرسیده بود .